بعله دیگه همه چی تموم شد و به سلامتی برگشتیم سر جای اول ... اوضاع روبراهه و زندگی عادی در جریانه .... ترافیک و رفت و آمد و اقساط و شلوغی شهر ... عصرها موقع رفتن به خونه می تونی توی پارکهای شهر ، خانواده ها رو که از گرما به فضاهای سبز پناه آوردن ببینی ... صحبت گرما شد ناهار بساط آبدوغ خیار حتما که براهه و شبها سریال جومونگ ، منتظریم تا ببینیم بلاخره جومونگ به سوسانا می رسه یا سوسانا به جومونگ ... دو سه هقته دیگه هم فوتبال شروع میشه ، چه غم عظیمی نصیب مردم شد با نرفتن تیم ملی فوتبالمون به جام جهانی ... البته جام جهانی هدف نیست و اهداف ما ارزشهای اخلاقی است که اون رو هم با منشور اخلاقی فوتبال که امسال کاملا "من شور" بود ، بدست آوردیم ... اخراجی های سه هم که در راهه و مشکلات فرهنگی نداریم ... دو سه ماه دیگه هم کنکوری ها با سوالهای طراحان توی قرنطینه در کمال سلامت میرن دانشگاه هراسی هم ندارن چون ستاره ای وجود ندارد ... مشکلات مالی هم با پرداخت سهام عدالت و ساماندهی یارانه ها در حال حل شدنه ... عزت و کرامت انسانی و دموکراسی و قانون هم سیری چند ؟ ...اگه باور ندارید ، کافیه زحمت رفتن تا کنار پنجره رو به خودتون بدین و نظری به خیابان بیاندازید ... چنین نیست ؟ ...
نه برادر ، نه رفیق ... چنین نخواهد بود ...
گرگها خوب بدانند ، در این ایل غریب /
گر پدر مرد ، تفنگ پدری هست هنوز /
گر چه مردان قبیله کشته شدند /
توی گهواره چوبی پسری هست هنوز /
آب اگر نیست نترسید ، که در قافله مان /
دل دریایی و چشمان تری هست هنوز /
" زهرا رهنورد "
